رشد فردی

عشقِ سازنده

عشقِ سازنده

عشق در ابتدا ،چشمان را بازتر می‌کند ،تصویر بزرگتر را می بینید پس با دیگران هماهنگ تر می شوید
انعطاف پذیری،خلاقیت ،سلامت ،دانایی ،خردمندی ،تاب آوری و تعهد بیشتر می سازید و آنگاه شما آمادهٔ ساخت اتفاقات بزرگ تری می شوید :رابطه بهتر،تشکیل خانواده ،سازمان و… عشق شما را از پیله ای که به دور خود تنیده اید ،بیرون می کشد و با دیگران هماهنگ می کند.

عشق یک احساس زودگذر،دل پذیر که وجودتان را بر می انگیزد : ذهنتان را تغییر می دهد ،شور به چشمانتان راه می دهد ،آگاهی تان را افزایش می دهد و حتی احساستان را نسبت به خودتان بهبود می دهد .

احساس وحدت ،یگانگی و اتصال به شما می دهد و گویی شما را به دنیایی بزرگ‌تر از خودتان وصل می کند.
سپس به آرامی مثل تمام احساسات دیگر به پایان نزدیک می شود …
بله شما می توانید یاد بگیرید که این حس زودگذر ،با شما بیشتر بماند آن هم با تکرار …

پیش نیاز های عشق…
۱-امنیت
اگر تهدیدی
یا خطری وجود داشته باشد ،عشق میسر نیست .
۲-حضور و توجه
بدن شما در طی هزاران سال برای تجربه خالص عشق به حضور احتیاج دارد
مخصوصا ارتباط چشمی .هر چقدر این حضور بیشتر و طولانی تر و با کیفیت تر شود شانس شما برای تولید عشق بیشتر می شود
۳-کُند شدن

چیزی که در عصر مدرن فراموش کردیم ؛ما چه زمانی می توانیم کند شویم ؟ زمانی که دست از کارهای روزمره و موفقیت طلبی برداریم
و هر چقدر دو انسان گذشته ی محبت آمیزی تجربه کرده باشند ،به هم احساس امنیت بیشتری دارند که می تواند بیانگر حضور با کیفیت و کُندی های فراوان باشد
برای همین است که ما دوستان قدیمی مان را بعد از مدت ها وقتی میبینیم ،در سریع ترین زمان ممکن به هم نزدیک و بعد هم دلتنگ می شویم ….